NavaRooz حزب وان نیشن؛ چرا میلیونها استرالیایی به پلین هنسن روی آوردهاند؟
تحلیل جامع و بیطرفانه درباره رشد حزب One Nation در استرالیا، آخرین نظرسنجیها، نقش پلین هنسن، بحران هزینه زندگی، مهاجرت، مسکن، رأی ترجیحی و پیامدهای این موج سیاسی برای مهاجران و ایرانیان استرالیا.
حزب Pauline Hanson’s One Nation یا به اختصار وان نیشن، یکی از بحثبرانگیزترین و در عین حال اثرگذارترین احزاب سیاسی استرالیاست. این حزب در سال ۱۹۹۷ به رهبری پلین هنسن شکل گرفت و از همان ابتدا با شعارهایی درباره مهاجرت، چندفرهنگیگرایی، حمایت از مردم عادی، مخالفت با نخبگان سیاسی و دفاع از مناطق منطقهای وارد میدان شد.
در سالهای اخیر، بهویژه پس از افزایش هزینه زندگی، بحران مسکن، رشد بیاعتمادی به احزاب سنتی و بالا رفتن حساسیت عمومی نسبت به مهاجرت، وان نیشن دوباره به مرکز توجه بازگشته است. نظرسنجیهای جدید در سال ۲۰۲۶ نشان دادهاند که حمایت از این حزب در برخی اندازهگیریها به سطحی بیسابقه رسیده و حتی در بعضی سناریوها از احزاب بزرگ پیشی گرفته است.
اما داستان وان نیشن فقط داستان یک حزب سیاسی نیست؛ داستان تغییر خلقوخوی بخشی از جامعه استرالیاست. بخشی از جامعه احساس میکند صدایش شنیده نمیشود، فشار اقتصادی را مستقیم لمس میکند و از زبان رسمی سیاستمداران خسته شده است. در مقابل، بسیاری دیگر نگراناند که رشد وان نیشن بتواند شکافهای اجتماعی، مهاجرستیزی، بیاعتمادی به نهادها و قطبیسازی سیاسی را تشدید کند.
آخرین خبرها؛ چرا وان نیشن دوباره تیتر اول شد؟
در هفتهها و ماههای اخیر، چند تحول باعث شد وان نیشن بار دیگر به یکی از مهمترین موضوعات سیاست استرالیا تبدیل شود.
جهش بزرگ در نظرسنجیها
در ژوئن ۲۰۲۶، گزارشهایی از نظرسنجی RedBridge/Accent Research منتشر شد که نشان میداد حمایت از وان نیشن به ۳۱ درصد رسیده و این حزب در آن نظرسنجی از حزب کارگر و ائتلاف لیبرال-نشنال جلو افتاده است. چنین عددی برای حزبی که تا چند سال پیش بیشتر بهعنوان یک نیروی حاشیهای دیده میشد، بسیار چشمگیر است.
| شاخص | وضعیت در موج جدید | چرا مهم است؟ |
|---|---|---|
| حمایت در نظرسنجی | حدود ۳۱ درصد در یک سنجش خبرساز | نشان میدهد رأی اعتراضی دیگر فقط حاشیهای نیست |
| پایگاه رأی | فراتر از رأیدهندگان سنتی منطقهای | به حومهها، جوانترها و برخی کسبوکارهای کوچک هم رسیده |
| ریسک تبدیل به کرسی | همچنان بالا | رأی ترجیحی و تمرکز جغرافیایی تعیینکنندهاند |
با این حال، باید احتیاط کرد. نظرسنجیها تصویر لحظهای از افکار عمومی هستند، نه پیشگویی قطعی. یک نظرسنجی میتواند موج نارضایتی را نشان دهد، اما بهتنهایی ثابت نمیکند که حزب در انتخابات آینده همان میزان کرسی خواهد گرفت. نظام انتخاباتی استرالیا، توزیع جغرافیایی آرا، ترجیحات رأیدهندگان و کیفیت نامزدها همگی در نتیجه نهایی نقش دارند.
پلین هنسن در سال ۲۰۱۷؛ چهرهای که همچنان برند سیاسی وان نیشن تا حد زیادی به او گره خورده است. منبع: Wikimedia Commons، CC0.
ورود دیوید فارلی به مجلس نمایندگان
در انتخابات میاندورهای حوزه Farrer در نیوساوتولز، دیوید فارلی از وان نیشن پیروز شد و در ژوئن ۲۰۲۶ بهعنوان نماینده وارد مجلس نمایندگان شد. این رویداد از نظر نمادین اهمیت زیادی داشت، زیرا نشان داد وان نیشن فقط حزب سنا یا اعتراض نیست؛ میتواند در مجلس نمایندگان هم کرسی به دست آورد.
سیاست تازه درباره گاز و صندوق ثروت ملی
پلین هنسن و وان نیشن در مه و ژوئن ۲۰۲۶ طرحی درباره گاز و منابع طبیعی مطرح کردند که به گفته حزب، از مدل نروژ الهام گرفته است. بر اساس این طرح، دولت در برخی پروژههای جدید گاز و نفت سهم میگیرد و درآمدها وارد صندوقی برای منافع عمومی میشود. منتقدان اما میگویند مدل وان نیشن با مدل نروژ تفاوتهای جدی دارد؛ از جمله اینکه نروژ مالیات بسیار سنگینی بر سود نفت و گاز اعمال میکند، در حالی که وان نیشن با مالیات بالاتر بر سود شرکتها مخالف است.
پیوستن چهرههای محافظهکارتر به مدار وان نیشن
پیوستن بارنبی جویس، معاون پیشین نخستوزیر و چهره شناختهشده جریان نشنالز، به وان نیشن در دسامبر ۲۰۲۵ یکی از مهمترین لحظات سیاسی برای این حزب بود. این تحول پیام روشنی داشت: وان نیشن دیگر فقط پناهگاه رأیدهندگان ناراضی نیست؛ برخی سیاستمداران باتجربه نیز آن را بستری برای آینده راستگرایی استرالیایی میبینند.
وان نیشن چیست و از کجا آمد؟
حزب One Nation در سال ۱۹۹۷ بهوسیله پلین هنسن، دیوید اولدفیلد و دیوید اتریج پایهگذاری شد. هنسن پیش از آن در انتخابات ۱۹۹۶ بهعنوان نامزد حوزه Oxley در کوئینزلند وارد مجلس نمایندگان شده بود، اما پیش از انتخابات از سوی حزب لیبرال کنار گذاشته شد. با این حال، نام او همچنان روی برگه رأی باقی ماند و او توانست کرسی را به دست آورد.
نقطه آغاز جنجال سیاسی هنسن، سخنرانی نخست او در پارلمان در سپتامبر ۱۹۹۶ بود. او در آن سخنرانی به سیاستهای چندفرهنگیگرایی، کمکهای ویژه به بومیان استرالیا و مهاجرت آسیایی انتقاد کرد؛ سخنانی که از همان زمان مخالفت شدید گروههای مدنی، دانشگاهیان و بسیاری از سیاستمداران را برانگیخت.
وان نیشن در سال ۱۹۹۸ در انتخابات ایالتی کوئینزلند به اوج زودهنگام خود رسید و توانست بیش از ۲۲ درصد رأی اولیه و ۱۱ کرسی به دست آورد. اما پس از آن، به دلیل اختلافات داخلی، بحران رهبری، مشکلات سازمانی و فشار سیاسی، نفوذ حزب کاهش یافت.
بازگشت دوباره وان نیشن از دهه ۲۰۱۰ آغاز شد. هنسن در سال ۲۰۱۶ به سنا بازگشت و حزب بهتدریج جایگاه خود را در سیاست ملی بازیابی کرد. امروز، موج تازه حمایت از وان نیشن بهمراتب گستردهتر از یک اعتراض کوتاهمدت به نظر میرسد، زیرا با مجموعهای از بحرانهای واقعی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی گره خورده است.
چرا وان نیشن در حال رشد است؟
رشد وان نیشن را نمیتوان فقط با یک عامل توضیح داد. این حزب در نقطه تلاقی چند نارضایتی بزرگ ایستاده است.
بحران هزینه زندگی
برای بسیاری از خانوادههای استرالیایی، سیاست دیگر بحثی انتزاعی درباره ایدئولوژی نیست؛ مسئله پرداخت اجاره، قسط خانه، قبض برق، بنزین، بیمه، مواد غذایی و هزینه مدرسه است. وقتی مردم احساس کنند سختتر کار میکنند اما عقبتر میمانند، احزاب اعتراضی فرصت پیدا میکنند.
وان نیشن پیام خود را ساده بیان میکند: «احزاب بزرگ شما را فراموش کردهاند.» همین پیام برای کسانی که از زبان رسمی، فنی و محتاط دولتها خستهاند جذاب است. وقتی رأیدهنده احساس میکند کسی درد او را با زبان خودش بیان میکند، لزوماً از او برنامه کامل اقتصادی نمیخواهد؛ ابتدا میخواهد ببیند کسی اصل مشکل را قبول دارد.
بحران مسکن
مسکن یکی از مهمترین سوختهای سیاسی برای وان نیشن است. طبق دادههای رسمی اداره آمار استرالیا، مهاجرت خالص خارجی در سال مالی ۲۰۲۴-۲۵ حدود ۳۰۶ هزار نفر به جمعیت استرالیا اضافه کرد؛ کمتر از رکورد پساکرونایی، اما همچنان عددی مهم در بحث ظرفیت زیرساختی و عرضه مسکن.
البته بحران مسکن فقط محصول مهاجرت نیست. عرضه ناکافی، محدودیتهای برنامهریزی شهری، نرخ بهره، سرمایهگذاری ملکی، کمبود نیروی ساختوساز، مالیاتها و سیاستهای ایالتی هم نقش دارند. اما در سیاست عمومی، رابطه میان «جمعیت بیشتر» و «خانه کمتر» برای رأیدهندگان ساده، قابل لمس و پرقدرت است. وان نیشن دقیقاً روی همین نقطه فشار میآورد.
خستگی از دو حزب بزرگ
در استرالیا، حزب کارگر و ائتلاف لیبرال-نشنال (Liberal-National Coalition) سالها ستونهای اصلی سیاست ملی بودهاند. اما بخشی از رأیدهندگان امروز احساس میکند این دو بلوک، با وجود اختلافات ظاهری، در مسائل اساسی شبیه هم شدهاند: هر دو از مهاجرت بالا در دورههایی حمایت کردهاند، هر دو نتوانستهاند بحران مسکن را مهار کنند، و هر دو در نگاه رأیدهندگان ناراضی بیش از حد به زبان کارشناسی و کمتر به زبان زندگی روزمره صحبت میکنند.
وان نیشن از این خلأ استفاده میکند. حزب خود را نه بهعنوان یک «حزب مدیریتی»، بلکه بهعنوان یک «حزب اعتراضی با زبان مستقیم» معرفی میکند.
سیاست هویت و جنگ فرهنگی
وان نیشن فقط درباره اقتصاد حرف نمیزند. این حزب درباره فرهنگ، هویت ملی، جنسیت، آموزش، سقط جنین، بومیان، اسلام، مهاجرت و «درستی سیاسی» نیز موضعگیری میکند. برای بخشی از رأیدهندگان، این مواضع نشانه شجاعت است؛ برای منتقدان، نشانه خطر.
در فضای جهانی، این نوع سیاست با جریانهای راست پوپولیستی در آمریکا، بریتانیا و اروپا شباهت دارد. این جریانها معمولاً خود را مدافع «مردم واقعی» در برابر «نخبگان شهری»، رسانهها، دانشگاهها و بوروکراسی معرفی میکنند.
چه کسانی به وان نیشن جذب میشوند؟
تصویر سنتی از رأیدهنده وان نیشن معمولاً مردی سفیدپوست، مسنتر، ساکن منطقه روستایی و ناراضی از مهاجرت است. این تصویر بخشی از واقعیت را نشان میدهد، اما تمام واقعیت نیست.
گزارشهای جدیدتر نشان میدهد که حزب در میان برخی رأیدهندگان جوانتر، طبقه کارگر، صاحبان کسبوکارهای کوچک، ساکنان حومههای دورتر شهرها و حتی برخی مهاجران نیز جذابیت پیدا کرده است. دلیل آن ساده است: وقتی مسئله اصلی هزینه زندگی و مسکن باشد، نارضایتی فقط به یک گروه قومی یا نسلی محدود نمیماند.
بعضی مهاجران قدیمی نیز ممکن است با این پیام همدل شوند که «مهاجرت باید کنترلشدهتر باشد» یا «ورود جمعیت جدید نباید فشار بر مسکن و خدمات عمومی را افزایش دهد». این نکته برای جامعه ایرانی-استرالیایی مهم است: حمایت یا مخالفت با وان نیشن را نمیتوان فقط با هویت مهاجر بودن توضیح داد. نسل، طبقه، محل سکونت، وضعیت اقتصادی، نوع شغل، تجربه تبعیض و نگاه فرد به نظم اجتماعی همه نقش دارند.
چرا حامیان میگویند وان نیشن «حرف دل مردم» را میزند؟
برای فهم رشد وان نیشن، باید به حرف حامیان آن گوش کرد، حتی اگر با سیاستهای حزب مخالف باشیم.
«احزاب بزرگ فقط وعده میدهند» — بسیاری از رأیدهندگان ناراضی میگویند دولتها درباره مسکن، انرژی و هزینه زندگی حرف میزنند، اما زندگی روزمره بهتر نمیشود.
«رسانهها نگرانی مردم را تحقیر میکنند» — وان نیشن از ابتدا با رسانههای جریان اصلی رابطهای پرتنش داشته است. این تنش برای حامیان حزب حتی یک امتیاز محسوب میشود؛ زیرا احساس میکنند هر حزبی که رسانهها از آن بد میگویند، احتمالاً دارد حقیقتی ناخوشایند را بیان میکند.
«مهاجرت باید با ظرفیت کشور هماهنگ باشد» — حامیان میگویند مخالفت با مهاجرت بالا لزوماً به معنای نفرت از مهاجران نیست، بلکه به معنای توجه به ظرفیت مسکن، بیمارستان، مدرسه، جاده و بازار کار است. منتقدان پاسخ میدهند که این استدلال گاهی مرز باریکی با بیگانههراسی و مقصرسازی مهاجران دارد.
«مناطق منطقهای فراموش شدهاند» — وان نیشن در مناطق خارج از مراکز شهری پیام قویتری دارد، زیرا بسیاری از ساکنان این مناطق احساس میکنند سیاست ملی در سیدنی، ملبورن و کانبرا نوشته میشود و زندگی آنها در اولویت نیست.
نگرانی منتقدان چیست؟
همانقدر که رشد وان نیشن برای حامیان نشانه بیداری سیاسی است، برای منتقدان نشانه خطر است.
خطر تشدید شکافهای اجتماعی
منتقدان میگویند تمرکز مداوم روی مهاجرت، اسلام، چندفرهنگیگرایی و هویت ملی میتواند حس تعلق مهاجران و اقلیتها را تضعیف کند. استرالیا کشوری است که بخش بزرگی از جمعیت آن یا خارج از کشور به دنیا آمدهاند یا والدین مهاجر دارند. بنابراین هر سیاستی که «استرالیایی واقعی» را در برابر «دیگران» قرار دهد، میتواند پیامدهای اجتماعی گسترده داشته باشد.
سادهسازی مسائل پیچیده
بحران مسکن، هزینه زندگی و انرژی، مسائل پیچیدهای هستند. منتقدان میگویند وان نیشن گاهی راهحلهای ساده و شعاری ارائه میدهد که از نظر اجرایی، اقتصادی یا حقوقی با چالش روبهرو هستند. نمونه آن بحث کاهش شدید مهاجرت است: کاهش مهاجرت ممکن است فشار تقاضا بر مسکن را کم کند، اما در عین حال میتواند به کمبود نیروی کار در مراقبت سالمندان، سلامت، کشاورزی، ساختمان، مهمانداری و آموزش دامن بزند.
نگرانی درباره حقوق زنان و سیاستهای اجتماعی
در سال ۲۰۲۶، بحثهایی درباره نقش وان نیشن و چهرههای نزدیک به آن در تلاشهای ضدسقط جنین در برخی ایالتها مطرح شد. برای رأیدهندگان مترقی، این موضوع نشانه حرکت به سمت جنگهای فرهنگی به سبک آمریکا است. برای محافظهکاران مذهبی و اجتماعی، برعکس، این میتواند نشانه دفاع از ارزشهایی باشد که احساس میکنند در سیاست رسمی نادیده گرفته شده است.
توان حکمرانی
یک حزب اعتراضی میتواند در بیان خشم عمومی موفق باشد، اما اداره کشور نیازمند تیم، برنامه، کادر اجرایی، هماهنگی درونی و توان مذاکره است. منتقدان میپرسند آیا وان نیشن واقعاً میتواند از یک حزب اعتراض به یک حزب حکمرانی تبدیل شود؟
وان نیشن و مهاجرت؛ مهمترین میدان نبرد سیاسی
مهاجرت قلب تپنده هویت سیاسی وان نیشن است. این حزب بارها ادعا کرده که سیستم مهاجرت استرالیا با ظرفیت زیرساختی، مسکن و خدمات عمومی هماهنگ نیست. این پیام در شرایط فعلی بسیار اثرگذار است، زیرا مردم رابطه میان جمعیت، مسکن و خدمات را مستقیم در زندگی خود حس میکنند.
اما چند نکته باید روشن باشد:
نخست، استرالیا بدون مهاجرت، کشور امروز نبود. اقتصاد، دانشگاهها، سلامت، فناوری، کشاورزی، ساختوساز و کارآفرینی استرالیا بهشدت از مهاجرت سود بردهاند.
دوم، مهاجرت بالا بدون برنامهریزی زیرساختی میتواند فشار واقعی ایجاد کند. اگر جمعیت افزایش یابد اما خانه، حملونقل، مدرسه، پزشک عمومی و بیمارستان به همان سرعت رشد نکند، نارضایتی قابل پیشبینی است.
سوم، بحث مهاجرت وقتی خطرناک میشود که از نقد سیاست عمومی به قضاوت درباره ارزش انسانها برسد. یک دموکراسی سالم باید بتواند درباره عدد و ترکیب مهاجرت بحث کند، بدون آنکه مهاجران را بهعنوان مقصر اصلی همه مشکلات معرفی کند.
وان نیشن و رأی ترجیحی؛ چرا ۳۱ درصد رأی لزوماً به معنای دولت نیست؟
در مجلس نمایندگان، استرالیا از رأی ترجیحی (preferential voting) استفاده میکند. رأیدهنده نامزدها را به ترتیب اولویت شمارهگذاری میکند. برای پیروزی، نامزد باید بیش از ۵۰ درصد آرای رسمی را پس از توزیع ترجیحات به دست آورد. کمیسیون انتخاباتی استرالیا توضیح کامل این نظام را در اختیار عموم گذاشته است.
این سیستم برای وان نیشن هم فرصت است و هم مانع.
| مرحله | اگر به نفع وان نیشن پیش برود | اگر به ضرر وان نیشن پیش برود |
|---|---|---|
| رأی اولیه | در چند حوزه از مرز رقابتی عبور میکند | رأی بالا اما پراکنده میماند |
| توزیع ترجیحات | نامزدهای کوچکتر بخشی از ترجیحات را به آن میرسانند | ترجیحات عمدتاً علیه حزب جمع میشود |
| نتیجه نهایی | امکان بردن چند کرسی در مجلس نمایندگان | رأی ملی بالا بدون کرسی متناسب |
از یک سو، اگر وان نیشن در حوزههایی رأی اولیه بالایی بگیرد و ترجیحات رأیدهندگان ناراضی به سمت آن برود، میتواند کرسی ببرد؛ مثل Farrer در ۲۰۲۶.
از سوی دیگر، اگر احزاب دیگر و رأیدهندگانشان ترجیحات خود را علیه وان نیشن متمرکز کنند، حتی رأی اولیه بالا هم ممکن است کافی نباشد.
در سنا، نظام انتخاباتی متفاوت و متناسبتر است و همین باعث شده احزاب کوچک در سنا شانس بیشتری داشته باشند. به همین دلیل، وان نیشن در سنا معمولاً مسیر آسانتری برای اثرگذاری دارد تا در مجلس نمایندگان.
سنا معمولاً برای احزاب کوچکتر در استرالیا دسترسپذیرتر از مجلس نمایندگان است. منبع: Wikimedia Commons، CC BY-SA 3.0.
مقایسه با ترامپ، Reform UK، AfD و National Rally
رشد وان نیشن بخشی از روندی جهانی است. در بسیاری از دموکراسیهای غربی، احزاب و رهبران پوپولیست راستگرا توانستهاند با ترکیبی از ملیگرایی، ضدیت با نخبگان، نقد مهاجرت، وعده بازگشت کنترل و حمله به رسانهها رشد کنند.
شباهتها: با ترامپ در تأکید بر «مردم فراموششده»، انتقاد از رسانهها و مهاجرت؛ با Reform UK در حمله به دو حزب اصلی و تمرکز بر هزینه زندگی؛ با AfD آلمان در مخالفت با مهاجرت بالا و نقد سیاستهای اقلیمی؛ با National Rally فرانسه در تلاش برای تبدیل یک جریان حاشیهای به نیرویی قابل رأی برای طبقه کارگر.
تفاوتها: استرالیا نظام سیاسی، فرهنگ حزبی و ساختار انتخاباتی متفاوتی دارد. رأی اجباری، رأی ترجیحی، نقش سنا و نظام فدرال باعث میشود مسیر یک حزب پوپولیست در استرالیا با آمریکا یا اروپا یکسان نباشد. همچنین استرالیا جامعهای بسیار مهاجرپذیر است و حمله مستقیم به مهاجرت میتواند هم رأی بسازد و هم واکنش منفی شدید ایجاد کند.
پیامدها برای مهاجران و ایرانیان استرالیا
برای جامعه ایرانی-استرالیایی، رشد وان نیشن موضوعی است که نمیتوان نسبت به آن بیتفاوت بود.
از یک سو، بسیاری از ایرانیان نیز مانند دیگر شهروندان با اجاره بالا، گرانی، مالیات، هزینه مدرسه، فشار وام مسکن و نگرانی از آینده فرزندانشان روبهرو هستند. بنابراین بخشی از پیام اقتصادی وان نیشن ممکن است برای آنها قابل درک باشد.
از سوی دیگر، تاریخ سیاسی وان نیشن با انتقاد از چندفرهنگیگرایی و مهاجرت گره خورده است. برای جامعهای که خود از مهاجرت، پناهندگی، دانشجویی، تخصصی یا خانوادگی به استرالیا آمده، این بخش از سیاست حزب حساسیتبرانگیز است.
نکته مهم این است که ایرانیان استرالیا نباید فقط مصرفکننده روایتهای رسانهای باشند. باید برنامهها، آمارها، رأیگیریها، مواضع رسمی و پیامدهای عملی هر حزب را بررسی کنند. سیاست برای مهاجران فقط موضوع هویت نیست؛ موضوع مسکن، آموزش، کسبوکار، امنیت اجتماعی، و آینده نسل دوم نیز هست.
سه سناریو برای آینده وان نیشن
| سناریو | معنی سیاسی | چه چیزی میتواند آن را جلو ببرد؟ |
|---|---|---|
| تثبیت بهعنوان حزب سوم | نفوذ پایدار در سنا و چند کرسی کلیدی | تداوم نارضایتی اقتصادی و ضعف احزاب اصلی |
| جهش بزرگ در راست استرالیا | فشار مستقیم بر ائتلاف لیبرال-نشنال | ریزش بیشتر رأی محافظهکاران سنتی |
| افت دوباره | بازگشت بخشی از رأی اعتراضی | کاهش فشار هزینه زندگی و ترمیم اعتماد به احزاب اصلی |
سناریوی اول: تثبیت بهعنوان حزب سوم قدرتمند — وان نیشن در سنا و چند حوزه مجلس نمایندگان نفوذ خود را حفظ میکند، اما جایگزین کامل ائتلاف لیبرال-نشنال نمیشود. این سناریو شاید واقعبینانهترین گزینه باشد.
سناریوی دوم: جهش بزرگ و بازآرایی راست استرالیا — اگر ائتلاف لیبرال-نشنال نتواند رأیدهندگان محافظهکار و منطقهای را بازگرداند، وان نیشن میتواند به نیروی اصلی راست اعتراضی تبدیل شود و ساختار سنتی سیاست استرالیا را دگرگون کند.
سناریوی سوم: افت دوباره پس از فروکش بحران — اگر تورم، اجاره، نرخ بهره و فشار اقتصادی کاهش یابد، بخشی از رأی اعتراضی ممکن است به احزاب بزرگ بازگردد. وان نیشن در گذشته هم دورههای صعود و سقوط داشته است.
جمعبندی؛ وان نیشن نشانه چیست؟
وان نیشن فقط یک حزب نیست؛ نشانه تغییر در سیاست استرالیاست. وقتی مردم احساس کنند دولتها نمیتوانند هزینه زندگی، مسکن، مهاجرت و انرژی را مدیریت کنند، به سمت نیروهایی میروند که با صدای بلندتر، سادهتر و عصبانیتر حرف میزنند.
برای حامیان، پلین هنسن کسی است که سالها حرفهایی زده که دیگران جرئت گفتنش را نداشتند. برای منتقدان، او نماد سیاستی است که میتواند جامعه چندفرهنگی استرالیا را دچار شکاف کند.
واقعیت احتمالاً میان این دو روایت قرار دارد. وان نیشن هم از مشکلات واقعی تغذیه میکند و هم گاهی پاسخهایی میدهد که میتواند جامعه را قطبیتر کند. نادیده گرفتن این حزب اشتباه است؛ شیطانسازی سادهانگارانه از آن هم کمکی نمیکند.
بهترین پاسخ به رشد وان نیشن، فقط محکوم کردن یا تقلید از آن نیست. احزاب بزرگ باید نشان دهند که واقعاً میتوانند زندگی مردم را بهتر کنند: خانه قابلدسترستر، اجاره قابلپرداختتر، مهاجرت برنامهریزیشدهتر، انرژی ارزانتر، مناطق منطقهای قویتر و سیاستی که مردم احساس کنند در آن دیده میشوند.
تا زمانی که این احساس بازنگردد، وان نیشن و نیروهای مشابه آن در سیاست استرالیا باقی خواهند ماند.
واژهآموزی
کلمات انگلیسی این مطلب را یاد بگیر- معنی
- رأی ترجیحی — سیستم رأیگیری که رأیدهنده نامزدها را به ترتیب اولویت شمارهگذاری میکند
- کاربرد
- در انتخابات مجلس نمایندگان استرالیا، برنده باید بیش از ۵۰ درصد آرای ترجیحی را کسب کند.
- مثال
Under preferential voting, a candidate must receive more than 50% of votes after preferences are distributed.
One Nation's first-preference votes may not translate to seats if other parties direct preferences against them.
- معنی
- پوپولیسم — سیاستی که خود را مدافع «مردم عادی» در برابر «نخبگان» معرفی میکند
- کاربرد
- در تحلیل سیاسی برای توصیف احزابی استفاده میشود که از نارضایتی تودهای در برابر نهادهای رسمی بهره میبرند.
- مثال
Right-wing populism has grown across Western democracies, including Australia, the US and Europe.
Populist parties often thrive when mainstream parties are seen as out of touch with everyday concerns.
- معنی
- انتخابات میاندورهای؛ انتخاباتی که برای پر کردن یک کرسی خالی در پارلمان برگزار میشود، نه در زمان انتخابات عمومی
- کاربرد
- وقتی یک نماینده پارلمان استعفا دهد یا فوت کند، یک by-election در همان حوزه انتخابیه برگزار میشود؛ معمولاً نتیجه آن شاخصی از احساسات عمومی در نظر گرفته میشود.
- مثال
One Nation won the Farrer by-election in 2026, giving the party its first seat in the House of Representatives.
By-elections are often used as a protest vote against the government, so results can be misleading about general election outcomes.
اعتبار تصاویر
- Pauline Hanson's One Nation — Used as source-site editorial image (تصویر اصلی)
منابع
- SBS News — New polling shows One Nation is now Australia's most popular political party — نظرسنجی RedBridge/Accent Research که حمایت ۳۱ درصدی از وان نیشن را نشان میدهد
- The Saturday Paper — One Nation climbs past Labor in new poll — تحلیل نظرسنجیهای جدید حمایت از وان نیشن
- ABC News — Federal politics live blog, June 2026 — گزارش ورود دیوید فارلی به مجلس نمایندگان
- ABC News — Farrer By-election 2026 — نتایج انتخابات میاندورهای حوزه Farrer
- ABC News — Pauline Hanson proposes new gas tax and public stake in drilling — طرح گاز و صندوق ثروت ملی وان نیشن
- The Guardian Australia — One Nation says it wants a Norway-style gas policy — نقد مدل گازی وان نیشن در مقایسه با مدل نروژ
- ABC News — Barnaby Joyce joins One Nation — پیوستن بارنبی جویس به وان نیشن در دسامبر ۲۰۲۵
- Encyclopaedia Britannica — Pauline Lee Hanson — بیوگرافی پلین هنسن
- Australian Electoral Commission — Preferential voting — توضیح نظام رأی ترجیحی استرالیا
- SBS News — Labor's problem, One Nation's gain: What's driving the surge in support among younger voters — تحلیل رشد حمایت از وان نیشن در میان رأیدهندگان جوانتر
- ABC News — One Nation capitalises on anti-immigration sentiment in a housing crisis — تحلیل بهرهبرداری وان نیشن از بحران مسکن
- ABC News — Poll predicts One Nation federal opposition — نظرسنجی پیشبینی اپوزیسیون شدن وان نیشن
- Australian Bureau of Statistics — Overseas Migration, 2024–25 — آمار رسمی مهاجرت خارجی به استرالیا
- Australian Institute of Health and Welfare — Housing affordability — دادههای رسمی توانپذیری مسکن در استرالیا
