قلمرو شمالی پس از ۳۰ سال دوباره کمک به مرگ را قانونی کرد

مجلس قلمرو شمالی لایحه کمک به مرگ داوطلبانه را تصویب کرده و هر شش ایالت و دو قلمرو خودگردان اصلی استرالیا اکنون قانونی در این زمینه دارند. با این حال، دسترسی در قلمرو شمالی فوری نیست و محدودیت ۱۲ ماهه و ممنوعیت آغاز گفت‌وگو از سوی کادر درمان، این قانون را از بیشتر نقاط استرالیا متمایز می‌کند.

سالمندی در بستر خانه در حال نگاه به بیرون از پنجره

کمک به مرگ داوطلبانه، یا Voluntary Assisted Dying (VAD)، به فردی که به بیماری غیرقابل‌علاج و پیشرفته مبتلاست و رنجی را تحمل می‌کند که برایش غیرقابل‌تحمل است، اجازه می‌دهد با کمک پزشکی و طبق قواعد سخت‌گیرانه قانونی، خودش زمان مرگش را انتخاب کند. این تصمیم همیشه باید داوطلبانه و از سوی خود بیمار باشد؛ نه خانواده، نه پزشک و نه هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند به جای او تصمیم بگیرد یا او را به این کار وادار کند. در بیشتر مدل‌های استرالیایی، دارو را معمولاً خود بیمار مصرف می‌کند و تنها در موارد خاص که فرد از نظر جسمی قادر نیست، پزشک می‌تواند دارو را به او بدهد.

مجلس قلمرو شمالی پنجشنبه ۲۷ اوت لایحه‌ای را تصویب کرد که این مسیر را در این قلمرو قانونی می‌کند.

با این رأی، هر شش ایالت و دو قلمرو خودگردان اصلی استرالیا قانونی برای کمک به مرگ دارند. اما ساکنان قلمرو شمالی هنوز نمی‌توانند برای آن درخواست بدهند. لایحه رسمی قلمرو شمالی باید تأیید رسمی شود و دولت سپس باید پزشکان را آموزش دهد، هیئت ناظر و مسیر تأمین دارو را راه بیندازد و فرم‌ها و دستورالعمل‌ها را آماده کند. قانون باید حداکثر ۱۸ ماه پس از تأیید رسمی به اجرا برسد.

تصویب در مجلس به معنی دسترسی فوری نیست

ای‌بی‌سی گزارش داده است که لایحه پس از دو روز بحث و با «رأی وجدانی» یا conscience vote تصویب شد؛ یعنی نمایندگان مجبور نبودند مطابق موضع حزب خود رأی بدهند. بیشتر نمایندگان با اصل قانونی شدن موافق بودند، اما درباره دو محدودیت مهم اختلاف داشتند.

نخستین محدودیت، برآورد زمانی پزشک از روند بیماری یا prognosis است. فرد باید بیماری یا وضعیت پزشکی پیشرفته‌ای داشته باشد که رو به وخامت است و پزشکان برآورد کنند که این بیماری در روند طبیعی خود حداکثر تا ۱۲ ماه دیگر باعث مرگ او خواهد شد. این ۱۲ ماه یک مهلت یا سررسید برای استفاده از قانون نیست؛ یعنی بیمار مجبور نیست تا پایان همان ۱۲ ماه درخواست بدهد یا از دارو استفاده کند. این عدد صرفاً معیاری برای تشخیص است تا این مسیر تنها برای کسانی باز باشد که واقعاً به پایان زندگی نزدیک شده‌اند، نه هر بیمار مزمن یا صعب‌العلاجی. این وضعیت باید رنجی ایجاد کند که خود فرد آن را تحمل‌ناپذیر می‌داند.

فرد همچنین باید دست‌کم ۱۸ سال داشته باشد، توان تصمیم‌گیری درباره کمک به مرگ را حفظ کرده باشد و بدون فشار یا اجبار، یعنی coercion، درخواست بدهد. دو پزشک مستقل که آموزش ویژه دیده‌اند باید شرایط را بررسی کنند و یک هیئت مستقل بر پرونده‌ها نظارت خواهد داشت. خانواده، قیم یا پزشک نمی‌تواند این تصمیم را به جای بیمار بگیرد.

این مسیر جای مراقبت تسکینی یا palliative care را نمی‌گیرد. مراقبت تسکینی برای کم کردن درد، ناراحتی و فشار روانی در بیماری جدی است. بیمار می‌تواند درباره درمان، مراقبت تسکینی و کمک به مرگ اطلاعات بگیرد و درخواست خود را نیز در هر مرحله پس بگیرد.

گفت‌وگو باید با پرسش خود بیمار شروع شود

دومین محدودیت مهم به آغاز گفت‌وگو مربوط است. پزشک، پرستار یا دیگر کارکنان درمانی اجازه ندارند خودشان کمک به مرگ را به بیمار پیشنهاد کنند یا برای نخستین بار نام آن را به میان بیاورند. بیمار باید موضوع را مطرح کند. پس از آن، کادر درمان می‌تواند درباره شرایط، مراحل و گزینه‌های دیگر توضیح بدهد.

این محدودیت گاهی «بند سکوت» نامیده می‌شود، اما گفت‌وگو ممنوع نیست؛ فقط شروع آن بر عهده بیمار است. اگر پزشک به دلیل باور شخصی نخواهد در این فرایند شرکت کند، می‌تواند کنار بکشد، اما باید اطلاعات تأییدشده‌ای بدهد تا بیمار بتواند با مسیر رسمی ارتباط بگیرد.

این تفاوت برای بیمارانی که انگلیسی زبان اولشان نیست مهم است. فردی که نام انگلیسی یا قانونی این گزینه را نمی‌داند، ممکن است نتواند پرسش را روشن مطرح کند. اعضای خانواده می‌توانند برای آماده کردن پرسش‌ها و پیدا کردن مترجم کمک کنند، اما درخواست باید از سوی خود بیمار و با خواست آزادانه او باشد. جزئیات استفاده از مترجم و شکل خدمات راهنما باید در دوره راه‌اندازی روشن‌تر شود.

قلمرو شمالی در کجای نقشه استرالیا می‌ایستد

گزارش نهایی مجلس قلمرو شمالی نشان می‌دهد که بیشتر ایالت‌ها مرگ را برای بیماری‌های معمولی در شش ماه و برای بیماری‌های عصبی که به‌تدریج سلول‌ها و توانایی‌های عصبی را از بین می‌برند، در ۱۲ ماه پیش‌بینی می‌کنند؛ برخی ایالت‌ها از این قاعده استثنا هستند (جزئیات هر ایالت را در بخش «وضعیت قانون در هر ایالت و قلمرو استرالیا» در پایین همین مطلب ببینید).

مدل قلمرو شمالی نیز برای همه بیماری‌ها مرز ۱۲ ماهه دارد. پیشنهاد حذف این مرز در مجلس رأی نیاورد. منتقدان می‌گویند پزشکان در بعضی بیماری‌های عصبی نمی‌توانند زمان مرگ را با دقت پیش‌بینی کنند. حامیان محدودیت می‌گویند این شرط کمک به مرگ را به افرادی محدود می‌کند که به پایان زندگی نزدیک شده‌اند. برآورد ۱۲ ماهه یک پیش‌بینی پزشکی است، نه تاریخی قطعی برای مرگ.

درباره آغاز گفت‌وگو نیز قلمرو شمالی راه متفاوتی می‌رود. ویکتوریا اکنون محدودیتی مشابه دارد، اما وزارت بهداشت ویکتوریا می‌گوید این ممنوعیت از ۱۹ آوریل ۲۰۲۷ برداشته می‌شود. اگر برنامه زمانی فعلی حفظ شود، هنگام شروع خدمات در قلمرو شمالی، این قلمرو تنها بخش استرالیا خواهد بود که کادر درمان را از آغاز چنین گفت‌وگویی منع می‌کند.

وضعیت قانون در هر ایالت و قلمرو استرالیا

بازگشت قانونی که دولت فدرال متوقف کرده بود

قلمرو شمالی در سال ۱۹۹۵ نخستین بخش استرالیا بود که کمک به مرگ را قانونی کرد. آن قانون از ژوئیه ۱۹۹۶ اجرا شد و چهار نفر از آن استفاده کردند. پارلمان فدرال در سال ۱۹۹۷ اختیار قلمروها برای قانون‌گذاری در این زمینه را گرفت و قانون قلمرو شمالی بی‌اثر شد. این اختیار در سال ۲۰۲۲ به قلمرو شمالی و قلمرو پایتخت بازگردانده شد.

یک مانع فدرال هنوز باقی است. قانون کیفری مشترک‌المنافع استفاده از تلفن، ویدئو یا اینترنت برای بخش‌هایی از گفت‌وگوی کمک به مرگ را با خطر کیفری روبه‌رو می‌کند. این موضوع برای بیماران مناطق دورافتاده قلمرو شمالی اهمیت زیادی دارد. طرحی برای تغییر این محدودیت در ۱۳ اوت ۲۰۲۶ به سنای فدرال ارائه شده، اما هنوز تصویب نشده است.

تا زمان شروع رسمی نظام جدید، هیچ فرم درخواست، مسیر پذیرش بیمار یا مجوزی برای دسترسی به داروی کمک به مرگ در قلمرو شمالی فعال نیست. تاریخ دقیق شروع، خدمات مترجم، شماره تماس راهنمای بیماران و قواعد اجرایی باید از سوی دولت قلمرو اعلام شود؛ به‌روزرسانی‌های رسمی را می‌توان از صفحه دولت قلمرو شمالی درباره کمک به مرگ داوطلبانه پیگیری کرد. این مطلب اطلاعات عمومی است و جای مشورت با پزشک یا دریافت راهنمایی حقوقی درباره یک پرونده مشخص را نمی‌گیرد.

واژه‌آموزی

کلمات انگلیسی این مطلب را یاد بگیر
prognosis/prɒɡˈnəʊsɪs/از واژه یونانی prognōsis به معنی پیش‌آگاهی یا دانستن از پیش آمده است.
معنی
برآورد پزشک از روند بیماری و نتیجه احتمالی آن
کاربرد
اصطلاح رایج پزشکی برای توضیح مسیر احتمالی بیماری و زمان تقریبی باقی‌مانده
مثال
The eligibility test includes a prognosis of no more than 12 months.
A prognosis is an estimate, not an exact prediction.
palliative/ˈpæliətɪv/از فعل لاتین palliare به معنی پوشاندن یا آرام کردن گرفته شده است.
معنی
تسکینی؛ مربوط به کاهش درد و رنج بدون درمان علت اصلی بیماری
کاربرد
بیشتر در ترکیب palliative care برای مراقبت تسکینی به کار می‌رود.
مثال
Palliative care can continue while a patient considers end-of-life options.
The doctor explained the available palliative treatments.
coercion/kəʊˈɜːʃən/از فعل لاتین coercere به معنی مهار کردن یا وادار کردن آمده است.
معنی
فشار یا اجبار برای واداشتن فرد به یک تصمیم
کاربرد
اصطلاح حقوقی برای تصمیمی که آزادانه گرفته نشده باشد
مثال
Doctors must be satisfied that the request is free from coercion.
The safeguards are intended to detect pressure or coercion.
conscience vote/ˈkɒnʃəns vəʊt/conscience از لاتین conscientia و vote از لاتین votum آمده است.
معنی
رأیی که نماینده بر پایه نظر شخصی خود می‌دهد، نه دستور حزب
کاربرد
در مجلس برای موضوع‌های حساس اخلاقی و اجتماعی به کار می‌رود.
مثال
The bill passed after a conscience vote.
Members were free to vote according to their conscience.

اعتبار تصاویر

  • NavaRooz — NavaRooz — original (تصویر اصلی)

منابع